Componist, muzikant, producer én acteur. De Japanner Ryuichi Sakamoto (1952) is een muzikaal multitalent. De muziek van Bach was de eerste muziek die hij bewonderde, maar de overeenkomsten tussen composities van Bach en de onconventionele geluiden van Sakamoto zijn lastig te vinden. 

Sakamoto begon in de jaren 70 met het produceren van muziek en kreeg in 1977 succes als lid van de synthesizer-rockgroep Yellow Magic Orchestra. De band was een voorloper op het gebied van elektronische muziek en heeft veel invloed gehad op de ontwikkeling van genres als house- en dancemuziek maar ook op hiphop en techno. Het nummer Behind The Mask (1978) was een internationale hit en werd gecoverd door artiesten als Michael Jackson en Eric Clapton. 

Sakamoto brengt in de jaren 80 en 90 een aantal soloalbums uit waar hij vooral focust op de piano en de synthesizer en waarvoor hij samenwerkt met artiesten als Iggy Pop. In 1982 brengt hij het album B-2 Unit uit. Het nummer Riot in Lagos afkomstig van dit album is volgens The Guardian een van de 50 grootste gebeurtenissen in de geschiedenis van dancemuziek. 

Film(muziek)

Sakamoto is behalve musicus ook acteur en speelde onder andere met David Bowie in de oorlogsfilm Merry Christmas Mr. Lawrence. Voor deze film maakte Sakamoto ook de muziek en voor deze soundtrack ontving hij een Bafta Award. Sakamoto verscheen ook in The Last Emperor en opnieuw won hij een Bafta voor de muziek die hij voor deze film componeerde, net als voor de soundtrack van de met Oscars bekroonde The Revenant

Close Up: Ryuichi Sakamoto - CODA

Async

Toen Sakamoto in 2014 hoorde dat hij keelkanker had, besloot hij dat hij meer muziek wilde maken. In de documentaire CODA zegt hij hierover dat hij zich niet wil schamen voor de muziek die hij nalaat. Na zijn medische behandeling begon hij met het componeren en opnemen van zijn album async. De boodschap van dit album volgens Sakamoto: '99 procent van de muziek in deze wereld is in sync: geluiden en ritmes staan in harmonie met elkaar. We hebben de neiging te synchroniseren. Daarom wilde ik onconventionele muziek. Deze muziek creëren is alsof je praat in een taal die niet bestaat'. 

blockquote
Ik wil me niet schamen voor de muziek die ik nalaat
Ryuichi Sakamoto

Sakamoto maakte al veel experimentele muziek en async is geen uitzondering. Voor dit album liep Sakamoto door de straten van steden als New York en Tokio om geluiden op te nemen zoals het stappen op bladeren en dierengeluiden. 'Alle geluiden zijn onvermijdbaar. Elk straatgeluid heeft een reden om daar te zijn. Mensen nemen de vrijheid om te bepalen welke geluiden goed en slecht zijn. Iedereen zou naar geluiden moeten luisteren zonder vooroordelen'.   

Activistisch

Voor het produceren van async liet Sakamoto zich inspireren door zijn grote ongerustheid over de stand van de natuur en het milieu, een zorg die wat hem betreft tot een voorlopig hoogtepunt kwam met de tragische kernramp in Fukushima in 2011. In de nasleep van deze ramp sprak de musicus zich regelmatig uit tegen de regering. Zo hoopte hij -tevergeefs- dat de nucleaire centrale niet opnieuw in gebruik werd genomen.

blockquote
Japanners zijn de afgelopen 40 jaar te stil geweest
Ryuichi Sakamoto

Zijn activisme komt terug in zijn muziek. In de documentaire Coda is te zien hoe Sakamoto het gebied rond de kerncentrale in Fukushima bezoekt in een wit beschermingspak en dat hij speelt op een piano die de tsunami overleefde. Naast nucleaire rampen besteedt hij ook aandacht aan gletsjers die smelten door de opwarming van de aarde. Hij laat een microfoon zakken in een gat in het ijs en neemt onder water geluiden op die hij wil gebruiken voor zijn muziek. De bedachtzame Sakamoto houdt ook van een grapje: 'Ik ben naar geluid aan het vissen'. 

Deel dit artikel