Huispianiste Valentina Tóth (21) blogt over haar drukke leven in de wereld van theater en klassieke muziek. Deze week vraagt zij zich in haar laatste column af: “Waar zijn we toch allemaal mee bezig?”

Waar zijn we mee bezig met zijn allen? Mijn laatste column doet zijn intrede en ik wil het waardig afsluiten. Deze zin leek me erg waardig. Probleem was wel dat ik deze zin moeilijk in context kon plaatsen. "Waar zijn we mee bezig met zijn allen?" is meer iets dat thuishoort in andersoortige columns. Bijvoorbeeld columns over de bezuinigingen op cultuur (inderdaad, waar zijn ze mee bezig) of over de politiek (waar zijn ze/we mee bezig?).

Maar goed, ik had deze aardige opening al en heb nu beslist dat ik mijn laatste column gewoon ga vormen naar die twee zinnen. Ik ben bij mijzelf te rade gegaan en heb ontdekt dat ik ook wel eens "waar zijn we mee bezig" denk. Voorbeelden te over.

De opnames zijn voorbij, dus nu komt de tijd van reflectie. Ik heb inderdaad soms "waar zijn we mee bezig" gedacht. Zo heeft mijn opa mij een keer gezegd na het kijken van een paar afleveringen, dat hij het "leuk vond, maar het is nog beter als jij ook praat". Het programma draait natuurlijk niet om mij, maar mijn opa vindt mij het leukste gedeelte. Och opa, waar zijn we mee bezig?

Maar u ziet, mijn grootouders zijn mensen om te koesteren! Leuk detail; een aantal jaar geleden kwam er een korte documentaire over mij op BNN. Mijn opa en oma hebben toen van tevoren wat informatie over BNN opgezocht en kwamen beiden tot de conclusie dat ik écht geen ja had moeten zeggen. Op BNN kwamen namelijk ook programma's over seks en drugs, wist ik dat wel? Uiteindelijk vonden ze het toch wel een mooie documentaire.

De bewuste gedachte kwam ook bij mij op tijdens de opname met het NJO. Het NJO speelde onder andere de Symphonie Fantastique van Berlioz, een stuk dat veel te maken heeft met drugs. Tijl vroeg aan het NJO wie er al eens in aanraking was gekomen met drugs of seks. Niemand stak zijn hand op. Natuurlijk begrijpelijk, maar ik dacht: “Hee, waar zijn we mee bezig?” Ik ken namelijk best wat mensen van het NJO en zodoende wist ik dat er genoeg mensen waren die best hun hand hadden kunnen opsteken. Maar ik heb makkelijk praten, lekker veilig op mijn pianokruk en aan mij werd niks gevraagd.

Ik krijg allerlei soorten reacties op De Tiende Van Tijl, vaak ook online. Soms krijg ik gewoon reacties van mensen die me aantrekkelijk vinden (dank daarvoor, hoor, maar waar zijn we mee bezig!), soms vinden mensen het mooi gespeeld (gelukkig maar) en soms vinden mensen mij of mijn spel maar niks. Zo was er laatst iemand die vond dat ik absoluut niet swingen kon. Ik had nochtans mijn best gedaan, maar iedereen heeft natuurlijk een andere definitie van swingen en dat is ook niet erg en wie weet ben ik gewoon een suffe, arrogante muzikant. De volgende keer zet ik misschien wel een swingende zonnebril op. Maar goed, dat soort reacties staat dan allemaal op het wereldwijde web (waar zijn we mee bezig).

Nu ga ik dit ook het wereldwijde web opsturen. En nu zonder gekheid; hartelijk dank voor het lezen (en voor het kijken!), ik zal de columns missen.

Liefs, Valentina

Valentina Tóth (1994) is huispianiste bij De Tiende van Tijl. Tijdens seizoen 5 schrijft zij elke week een column over haar leven voor en achter de schermen.

Deel dit artikel