Voor Rudolf en René moeten we even terug in de Ik Vertrek geschiedenis. In 2007 vertrekt het stel naar een piepklein Frans dorpje met, inclusief  henzelf, achttien inwoners. Hoewel beide heren de Nederlandse drukte willen ontvluchten, ontspint zich eenmaal in la douce France en ware race tegen de klok...

Hoe het begon  

Uitzending 2007
Rudolf Bouwmans is begrafenisondernemer en zijn levenspartner René van Hulst zorgmanager. Ze hebben genoeg van de Nederlandse ratrace en zullen daarom naar een piepklein Frans dorpje emigreren. Het gehucht telt inclusief Rudolf en René zelf achttien inwoners. Maar: als hun uit de grond te stampen Bed and Breakfast is volgeboekt, dan zijn dit er zomers zomaar twee keer zoveel...

Hoewel beide heren de Nederlandse drukte wilden ontvluchten, ontspint zich eenmaal in la douce France en ware race tegen de klok. Want wat doe je als je wel boekingen hebt, maar nog géén opgeleverde kamers? En hoe ver is Frankrijk eigenlijk als je moeder plotseling een hartstilstand krijgt en je haar liever vandaag dan morgen zou opzoeken?   

Uitzending 2009 follow up
Eerder was te zien dat Rudolf Bouwmans (41) en René van Hulst (43) naar het Franse gehuchtje Aires les Biefs vertrokken om een oud schoolgebouw binnen drie maanden tot gîtes en chambres ‘d hôtes om te bouwen. Dat plan was iets té ambitieus. Want met de komst van de eerste gasten was de verf amper opgedroogd en het zwembad nog lang niet aangelegd.

Hoewel de heren inmiddels een succesvol bedrijf runnen, is er in twee jaar tijd eigenlijk weinig veranderd. Rudolf en René hebben nog steeds last van te strakke deadlines en verbouwingsstress en als er een groep van 25 schildercursisten arriveert is het nog maar de vraag of zij überhaupt onder de douche kunnen…

Impressie
Bron: Ik Vertrek
Een impressie uit 2009
Impressie

Update 2019

In 2007 was onze eerste uitzending. In die aflevering was al goed te zien dat wij een behoorlijke klus zouden hebben met de verbouwing van onze voormalige school en vakantiekolonie. Ondertussen hebben wij vier mooie chambres d’hôtes, twee gîtes en een minicamping waar gasten bij ons kunnen verblijven.

In onze follow-up-uitzending in 2009, was te zien dat een windhoos onze oude schuur bijna totaal had vernietigd. Dat werd onze eerste grote klus na de verbouwingen. Onze aannemer stortte de funderingen, trok de muren op en legde de nokbalken. Vanaf daar maakten wij zelf het dak, zetten wij de binnenmuren en plaatsten de isolatie. Na drie maanden werd de gîte voor het eerst verhuurd. En zo hebben wij de 10 jaar daarna nog flink doorgeklust.

Wij zijn ondertussen bezig met ‘ronde twee’ zoals wij dat noemen. Het geheel nog fraaier en helemaal up-to-date maken. De twee gastenkamers op de eerste verdieping zijn onze klusprojecten de laatste tijd geweest. De kamers hebben weer een nieuwe, eigentijdse look gekregen na iets meer dan 10 jaar gebruik. Het grootste deel van de basis is goed gemaakt, dus naast het behangen, schilderwerk, opnieuw betegelen van één badkamer en plaatsen van nieuwe dubbele beglazing in de andere, zijn het relatief kleine klussen voor ons geworden.
 

Wij prijzen ons gelukkig dat wij de laatste jaren hebben kunnen kiezen voor downsizen en een korter seizoen. Van vijf Bed & Breakfast-kamers naar vier stuks, van zes ruime plaatsen op de minicamping naar 3 zeer ruime plaatsen en naar een maximum van 15 personen elke avond aan tafel.

 

Groetjes,

Rudolf en René

Deel dit artikel