Voor Don en Brigitte is Nieuw-Beijerland het centrum van de wereld. Ze huilen dan ook tranen met tuiten als ze hun geliefde dorp voor altijd verruilen voor het Franse Lot-et-Garonne. Hoe gaat het nu met ze?

(Bekijk hier de uitzending van de familie Van der Linden)



Het gaat goed met ons! Met enorm veel plezier kijken we terug op de uitzending van Ik Vertrek. Wat was het leuk om alles weer terug te zien.



De uitzending had wat ons betreft nog wel een uurtje mogen duren. We hadden nog graag laten zien dat de kamers zo mooi zijn geworden, dat elke tent de gezellig brocante inrichting heeft gekregen, het zwembad zo mooi blauw was en er veel werd genoten van de luxe ligbedden. We hebben zoveel plezier gehad met de kindjes; veel rondjes gelopen met onze pony Pleun, we hebben oud Hollandse spelletjes gedaan, als de bel klingelde maakte iedereen zich klaar voor ‘de Dip’ en zelfs het brood rond brengen was één groot feest. Tot in de herfstvakantie hebben we gasten gehad. Als klap op de vuurpijl hadden we eind september een bruiloft. Een heel weekend feest met als startschot een bbq voor 85 gasten en op zaterdag de receptie. Alle tenten en kamers bezet, de sfeer was geweldig! Wat was dat leuk om te doen. We willen ons daar in gaan specialiseren. Don heeft al een trouwkapel voor aan het water gemaakt en we hebben een samenwerking met een Nederlands/Frans sprekende Babs. 





Na het seizoen zijn de tenten weer opgeruimd en is alles winterklaar gemaakt. We zijn nu bezig de nieuwe keuken in de Brasserie te bouwen. We hebben voor volgend seizoen al heerlijke nieuwe gerechten op het menu staan. Voor deze winter staan er nog twee badkamers in de planning. We hebben besloten de tipi’s niet meer neer te zetten. Ze konden de gasten niet de luxe geven die wij zo graag willen bieden, dus daarvoor in de plaats komen er twee luxe tenten met privé sanitair. Het zwembad krijgt een nieuwe poort met een kinderbeveiliging. Verder hebben we alweer nieuwe brocante eethoeken gescoord voor de Brasserie. We hopen dit jaar de tafels buiten te kunnen overdekken zodat ze kunnen blijven staan. Ook is de spelletjeskast alweer uitgebreid, de verkleedkleren zijn gewassen en voor de komende zomer nieuwe tenues gekocht voor de stoere jongens en meiden.



Het is de tweede winter hier in Frankrijk. En ook al is het erg rustig in het winterseizoen; wij genieten ervan! We hebben al erg leuke contacten opgedaan. Op school is het altijd een heel gezoen als we aankomen. De meiden hebben regelmatig een vriendinnetje te logeren of ze gaan lekker winkelen in Villeneuve. Het gaat met alle drie erg goed, ze hebben hier helemaal hun draai gevonden. Als we ze frans horen praten rollen we om van verbazing, wat gaat dat toch snel. Ze praten vliegensvlug en ook al met een zingende toon, prachtig! Onder het eten vertellen Don en ik wel eens wat in het Frans en dan worden we keurig verbeterd, een betere Franse les kunnen we niet wensen. Iris en Maran staan zelfs al een gemiddelde voldoende op school en Kira begint al een beetje te lezen in het Frans, oh wat zijn we trots!



Ook met Don gaat het goed. Na de uitzending hebben we heel veel vragen gekregen hoe hij zo snel kon herstellen. De veranderingen waren al 1,5 jaar voor ons vertrek begonnen en het herstel nam natuurlijk veel meer tijd in beslag dan de uitzending deed vermoeden. Hij heeft intensief moeten trainen, dus niet alleen het elektro-stimulatie apparaat heeft het werk gedaan. Hij heeft wel nog steeds heel veel pijn en is nog onder behandeling van een therapeut. Maar dat weegt niet op tegen ons geluk, wat zijn we blij! 





Nu een jaar verder kunnen we de balans op maken. Wat zijn we enorm blij dat we de grote stap gezet hebben. We zijn hier helemaal op onze plek. Het was een jaar van opruimen, verbouwen, schoonmaken, wakker liggen van een vergunning die we maar niet kregen. Het hoofd breken over moeilijke Franse brieven. Uitzoeken en versjouwen van brocante meubels, waarbij de eigenaar van het winkeltje al in zijn handen stond te wrijven als die Hollanders weer aankwamen. Een jaar van intens gemis, van hoge bergen, diepe dalen, vallen en weer opstaan, wat we als gezin hebben doorstaan als een echt home team. 



Maar het heeft al onze verwachtingen overtroffen. We zijn hier al behoorlijk ingeburgerd. Er wordt vrolijk naar ons gezwaaid als we het dorp inrijden. We hebben Franse (en Nederlandse, Engelse, en Belgische) vrienden gemaakt. De meiden spreken een behoorlijk woordje Frans en hebben ook hun draai helemaal gevonden. De glamping is zo prachtig geworden. Ons eerste seizoen was een groot succes. Alle tenten zijn weken lang volgeboekt. De table d’hote een groot succes. Don maakt de heerlijkste gerechten met zijn super smoker Brutus. Vele mensen zijn weer netjes geknipt in de barbershop door Brigitte. Genietende ouders en blije, spelende kinderen. Bij het vertrek mooie complimenten gekregen waarvan de mooiste was dat een moeder van twee kleine kinderen drie boeken heeft uitgelezen...



Wij zijn een jaar lang gevolgd door het team van Ik Vertrek. Tjonge wat was dat spannend. De eerste dag was erg ongemakkelijk met die camera op je vingers, maar ook dat ging wennen. Ze hebben ons twee dagen in Nederland gevolgd, waren bij de verhuizing, het vertrek, en de aankomst in Frankrijk. In november zijn ze nog 3 dagen geweest en de laatste shots zijn 30 en 31 juli opgenomen. Het hele jaar hebben we een dagboekcamera bijgehouden. Die droegen we bijna als een sieraad om ons nek. Elke belangrijke gebeurtenis hebben we gefilmd. Het was een geweldige ervaring om mee te maken. We hebben er enorm van genoten. Het team van Ik Vertrek is geweldig, alle camera mensen, de redactie, allemaal even leuk! Onze regisseur Maartje heeft alles super begeleid, 'het is zoals het is' zei ze vaak en dat is ook wat Ik vertrek wil laten zien. We waren super benieuwd hoe onze aflevering eruit zou zien. Ook wij hadden er niets van gezien en het is superspannend, wetende dat je met nog 1,5 miljoen kijkers voor de buis zit te kijken naar één van het belangrijkste jaar uit ons leven.

Kortom.. we hebben het hier enorm naar ons zin en zijn nog elke dag blij dat we de stap hebben gezet. We zouden het leuk vinden jullie te mogen ontvangen en mee te laten genieten van alles waar wij zo van houden! 





Warme groet Brigitte, Don, Iris, Maran en Kira 

Deel dit artikel