In de Ik Vertrek vlog laten onze emigranten zien hoe zij de coronatijd ervaren op hun stukje van de wereld. Wat betekent het voor het gezin? En het bedrijf? In deze vlog zien we hoe het de familie Tammenga vergaat in Italië.

clock update 11 mei 2020, 6:00

Elsemarijn en Wim-Martijn hebben elkaar soms de tent uitgevochten, maar de camping kwam er wel! Niet alleen jonge gezinnen met kinderen weten hen te vinden, ook ouden van dagen vinden het heerlijk vertoeven op hun camping middenin de natuur. Ezra, Marcus en Noël weten bijna niet beter dan dat ze op de camping wonen en inmiddels spreken ze een aardig woordje Italiaans. Familie Tammenga staat met de vijf nieuwe safaritenten helemaal klaar voor het nieuwe seizoen, wanneer het coronavirus heel het land op zijn kop zet. Het gezin moet voorlopig op hun camping blijven, en ze mogen alleen de deur uit voor boodschappen. Elsemarijn en Wim-Martijn hebben geen idee wanneer ze weer open kunnen en Ezra moet zijn verjaardag dit jaar zonder zijn opa en oma vieren. Gelukkig is er genoeg vertier op de camping en doen de kinderen mee aan de wekelijkse Coronachallenge.

De Ik Vertrek vlog: skypen met opa en oma en bakken voor de Coronachallenge

Waar kennen we familie Tammenga ook alweer van?
In 2016 zien we hoe Elsemarijn en Wim-Martijn met hun zoons Ezra, Marcus en Noël naar het Italiaanse San Lorenzo in Campo vertrekken. Voor Elsemarijn komt een langverwachte droom uit om in het buitenland te wonen, maar Wim-Martijn had het eigenlijk wel prima naar zijn zin in Nederland. In Italië kopen ze een grasveld van 1,5 hectare, waarop ze een camping met safaritenten willen bouwen. Het stel heeft hun handen vol aan de verbouwing en ondertussen rennen er ook nog drie kleine kinderen rond. Over een week komen de eerste gasten al, maar er staat nog geen tent overeind…
 

Update 5-11-2017

Ciao tutti, Wat zijn we dankbaar en gezegend met de plek die we hier in Italië hebben gevonden.

In maart 2016 waren we voor het eerst in Italië, spraken geen woord Italiaans en in oktober kochten we een grasveld van 1.5 hectare met campingvergunning. In december 2016 emigreerden we met onze drie jongens (toen 1,3 en 5 jaar oud) naar San Lorenzo in Campo in Italië.  Een paar maanden om een beetje Italiaans te leren, het huis te verkopen, safaritenten te ontwikkelen, alles in te kopen en alles voor de emigratie te regelen. Best een uitdaging.

Van niets naar een camping
Inmiddels kunnen we terugkijken op 10 maanden keihard werken, een hoogseizoen met veel tevreden gasten. Van niets naar een camping met 5 luxe safaritenten, 2 Belltenten, 10 XL kampeerplaatsen en een gloednieuw sanitairgebouw. En alles zoals we samen hadden bedacht, ontworpen en ingekocht en bijna alles samen gebouwd. Het is enorm hectisch en soms ook best zwaar geweest maar wat zijn we trots op het resultaat. Ook de beek die langs de camping stroomt bleek een enorm succes te zijn. Heel veel kinderen, ouders maar ook gepensioneerden genoten van de heerlijke beek, de verkoeling, het dammen bouwen en visjes vangen. Er werd zelfs een heuse slipperrace georganiseerd. We wisten dat dit een heerlijke plek was, maar dit overtrof wel al onze verwachtingen!

Veel belangrijker nog is dat we als gezin genieten van deze plek en van elkaar. 3 mooie stoere jongens met elk hun eigen karakter die hier opgroeien, zich ontzettend goed hebben aangepast en genieten van hun nieuwe leven. Waar wij na 10 maanden Italië ons prima redden maar nog best klungelen met de Italiaanse taal, spreken de jongens al goed Italiaans en gaat het heel goed op school.

We staan versteld van de schitterende omgeving en genieten van de geuren en kleuren, van de seizoenen en het heerlijke weer, de aardige bevolking, het dorpse leven en snappen nog steeds niet waarom dit deel van Italië, Le Marche, nog steeds zo heerlijk onontdekt is door toeristen.

We zijn druk bezig met het mooier maken van de camping en deze maand worden er veel bomen, planten en struiken aangeplant die voor extra schaduw, sfeer, geur en kleur moeten zorgen zodat de naam Sempreverde, wat altijd groen betekent, helemaal klopt. De camping is ontzettend ruim opgezet maar er blijft nog veel ruimte over om de komende jaren uit te breiden met bijvoorbeeld extra safaritenten en luxe blokhutten.

Gelukkig is onze band met de buren ook weer helemaal goed. Na de miscommunicatie over het zwembad hebben we een goede zomer gedraaid met elkaar. Onze gasten genoten van het zwembad en de hapjes en drankjes in het restaurant. Ook hebben we met elkaar onze gezamenlijke olijven geoogst en hebben we weer goed contact. En een goede buur is beter dan een verre vriend…

We zijn blij dat we deze stap hebben gezet en hebben geen seconde spijt gehad. Het was tijd voor iets nieuws en we geloofden in elkaars kracht, in ons gezin en in het bedrijf dat we voor ogen hadden en hebben in vertrouwen stappen gezet. Emigreren met een jong gezin is best pittig en een uitdaging maar we staan versteld hoe snel de kinderen zich aanpassen. Nog nooit zagen we de kinderen zoveel en leefden we als gezin zo intensief samen. Het kan dus écht!

Saluti,

Wim-Martijn en Elsemarijn Tammenga

Deel dit artikel