Zoals jullie hebben gezien, hebben we heel wat meegemaakt in een korte tijd. We dachten dat we goed waren voorbereid met een bouwkundig rapport, betrouwbare makelaars en advocaten. Het is een goede les geweest.

clock update 27 jul 2020, 8:00
Bron: De Telegraaf

„Hoeveel pech kan een mens hebben? We wilden dit jaar gaan knallen, maar toen kwam corona met alle annuleringen tot gevolg. Onlangs kregen we ook nog eens een brief van de Spaanse Belastingdienst. Of we direct zesduizend euro wilden overmaken. Voor de zóveelste keer is ons een loer gedraaid door de vorige eigenaar en de instanties hier. Eerst was het onze makelaar die veel informatie achterhield en nu hebben we te maken met onze boekhouder die dat ook deed. Zij heeft ons niet verteld dat dit bedrag, dat de vorige eigenaar had moeten voldoen, nog openstond bij de fiscus. 

 

De verkoper is met ons geld natuurlijk met de noorderzon vertrokken en de fiscus klopt dan doodleuk aan bij ons, als nieuwe eigenaar. Betalen we niet, dan vorderen ze ons huis in. We moeten nu onmiddellijk met de ontvanger om de tafel om te kijken welke mouw hieraan gepast kan worden. We willen voorkomen dat we alles kwijtraken en de boel wordt verkocht.”

 

David is erachter gekomen dat de zaken in Spanje er anders aan toe gaan dan in Nederland. „Voordat we welkom zijn om te komen praten, moeten we éérst het hele bedrag overmaken. Dat is net het geld wat we met hard werken hebben verdiend en nu dus nodig hebben om te overleven. We zijn dus opnieuw alles kwijt. Het allerergste is dat al onze zakelijke rekeningen door de fiscus zijn bevroren. Ze hebben het recht om er beslag op te leggen, of wij nu gelijk hebben of niet. Het is een groot drama. We zitten ook met het probleem dat er nog vrijwel geen toeristen aan de kust van Alicante zijn. Alleen de mensen met een eigen huis komen naar hier. Veel restaurants en hotels zijn failliet.”

 

Het stel weet niet hoe het nu verder moet. „Soms denken we: zullen we de handdoek maar in de ring gooien? Ik heb vaak tegen Gine gezegd: ’Schatje, het gaat goed komen.’ Maar die positiviteit is erg gedaald. De verbouwing van het huis is zo goed als af, althans volgens de aannemer. Maar bij de eerste regenbui kwam het water alweer naar binnen stromen. MARCUS, onze timmerman ziet dat anders. Volgens hem is het huis klaar en wil ook hij zijn geld. In het begin had ik veel geloof in de mensen. Dat is nu zo goed als weg.”

clock update 13 jan 2020, 7:00
Bron: De Telegraaf

Het huis ondergaat nu een unieke transformatie: om de ’kartonnen’ buitenmuren wordt een stenen muur opgetrokken. „Dat heeft een Nederlandse aannemer uit de buurt bedacht: Marco. Hij was de eerste die met ons meedacht.” Gine en David zijn gigantisch opgelicht, zeggen ze. Door de makelaar, de advocaat én de architect. „Die werken vaak voor en met elkaar. De architect schreef in een bouwkundig rapport, waar we 650 euro voor hebben betaald, dat de staat van het huis prima was. Later begrepen we dat de architect hier waarschijnlijk nooit is geweest.” 

 

Hun laatste jaar is een aaneenschakeling van oplichting en andere ellende: na het makelaarsteam dat hun een ’kartonnen huis’ verkocht, was er de schadetaxateur – ook fabrikant van prefabwoningen – die de schade voor de verzekering op ’een veel te laag’ bedrag taxeerde.

 

Maar vervolgens wilde hij zelf de schade niet voor dat bedrag herstellen, waardoor ze opnieuw het schip in gingen. Daarna was er de jurist die hun beloofde dat hij makkelijk via een gerechtelijke procedure de architecte die het bouwkundig rapport schreef voor een ton aansprakelijk kon stellen, omdat er fouten in stonden.

 

Ze betaalden de jurist alvast 700 euro, maar hadden uiteindelijk geen 3500 euro om een nieuw bouwkundig rapport op de laten maken voor een rechtszaak. Weg geld. Ook bleek er geen ’cedula de habitadad’ op het huis te zitten (een soort woonvergunning). „Dat had ook niemand ons verteld.” Kosten: rond de 8000 euro.

 

Nu, met het aanleggen van de stenen muren rond hun huis, hebben Gine en David wel het idee dat ze op de goede weg zijn. Daarna rest er nog één groot probleem, zegt David: „Het dak moet óók worden vervangen. Dat ís al te zwaar, en als het weer zo gaat regenen, zakt het steeds verder door.” Maar voor de vervanging van het dak hebben ze geen geld meer. „Dat kost tienduizend euro. Als we dat laten doen, zijn we failliet. Dan komen we in maart tienduizend euro tekort.”

Update 4-1-2020 Casa Rural

Maar het gaat de goede kant op nu. We hebben eindelijk iemand gevonden die ons huis gaat opknappen en dat voor een schappelijke prijs. Op 3 januari start de bouw; er komt een stenen muur rondom ons huis. Het dak wordt gerenoveerd zodra het een langere periode droog is. Dat zal tegen de zomer zijn. Volgend jaar zomer is ons huis, zoals een huis hoort te zijn.

Omdat we op dit moment van ons verzekeringsgeld leven en we nauwelijks inkomsten hebben, zijn we genoodzaakt om een baan te zoeken. Gine heeft sinds woensdag 4 december een baantje in de thuiszorg, 15 uur per week. Ze is er super blij mee. David is druk bezig om klanten te werven, zodat hij als sporttherapeut meer werk krijgt. Het zou mooi zijn als David straks een goedlopende massagepraktijk heeft waar we ook weer inkomsten uit kunnen halen. Hopelijk krijgen we meer boekingen, want dat is nog steeds de reden dat we hier zijn begonnen met een Casa Rural.

IV-David-Gine-paradise.jpg
 
IV-David-Gine-paradise.jpg

En door...

Achteraf mogen we dankbaar zijn dat we überhaupt wat verzekeringsgeld hebben gehad, anders waren we blut geweest. Wij hebben geen spijt dat we aan dit avontuur zijn begonnen. Maar als Gine dit allemaal van tevoren had geweten, dan hadden we nooit deze stap gezet. We hebben wel eens gedacht, en denken soms nog steeds: gaan we het allemaal wel redden? We zien het dan even niet meer zitten. Maar dan kijken we eens goed om ons heen; de bergen en het zonnetje, tja… en dan weten we dat het allemaal wel goed komt. Het is maar materieel, gezondheid is veel belangrijker. Schouders eronder en weer doorgaan.

blockquote
Onze relatie is sterk genoeg om dit avontuur samen aan te gaan.
 

Toen we de eerste week in Spanje waren had Gine veel heimwee, met name naar haar ouders. Ze heeft daar gelukkig geen last meer van; een telefoontje met Facetime en je ziet elkaar weer even. David heeft geen last van heimwee gehad. Missen we Roosendaal? Weet je, je zit met 2 uur in Nederland. Aspe is niet het einde van de wereld.

Wij hopen samen een paradijs neer te zetten, waar gasten graag zijn en blijven komen. De gasten verwennen en een onvergetelijke vakantie geven, dat is waar wij het voor doen. Stukje bij beetje bouwen we hieraan. Eerst wat geld verdienen, dan weer verder uitbreiden.

Al met al is het een mooi avontuur, met bergen en dalen, maar een gave uitdaging die we hoe dan ook samen zullen volbrengen.
 

Hopelijk tot ziens bij ons in Aspe,
David en Gine Shearlaw – van Ineveld

 

Deel dit artikel