'Timing' en 'eerlijk'. Als er twee woorden zijn die fotograaf Anton Corbijn en zijn oeuvre kenmerken, dan zijn die het wel. Naar aanleiding van de zestigste verjaardag van Corbijn is er nu een groot overzicht te zien van zijn oeuvre in de dubbeltentoonstelling, gepresenteerd door het Gemeentemuseum en het Fotomuseum in Den Haag tezamen.

Timing

Zo bleek ook dit de beste 'timing' te zijn voor de dubbeltentoonstelling. De generatie die is grootgebracht met de iconen uit de jaren 60, 70 en 80 is er immers nu nog om optimaal te kunnen genieten van onder andere the Rolling Stones, David Bowie en Nick Cave. Voor deze generatie zullen de 'fanmuren' in het Fotomuseum ook herkenbaar zijn, die elke muziekfanaat vast wel op een moment tijdens zijn leven zal hebben gehad. Op deze muren zijn foto’s over een specifieke band of artiest verspreid – haast studentikoos – opgehangen.

Met één druk op de knop

Anton Corbijn gebruikte de camera als wapen om dichter bij zijn muziekhelden te komen. Hij was een groot muziekliefhebber en bij concerten merkte hij dat hij als verlegen fan met de camera op de borst makkelijk een plekje vooraan kreeg. De foto's die hij maakte bleken goed in de smaak te vallen en al snel werd hij door bekendheden uitgenodigd om portretfoto's van ze te maken. Hoewel Corbijn met zijn iconische foto's van bands veel imago's heeft weten te bepalen, kwam hier later verandering in. Opvallend is dat de foto's dan minder 'geposeerd' zijn en de gefotografeerde compleet zichzelf is. Het merendeel van wat je op de foto ziet, is op natuurlijke wijze tot stand gekomen: de lichtinval, de rook van een sigaret, en hoogstwaarschijnlijk ook de verbaasde uitdrukking van de geposeerde. Zo vertelt Corbijn dat de foto van Ai Weiwei binnen enkele seconden was gemaakt, omdat Wei Wei ineens naar een bijeenkomst moest. 'Het is gewoon het kiezen van het juiste moment'. En juist deze impulsieve manier van fotograferen, verrast de geposeerde. Het geeft je niet de kans om te 'faken' wie je bent.

De intensiteit van het creëren

Al ver voordat bekendheden faam verkregen, stond Corbijn al met zijn camera klaar om ze vast te leggen. 'Ik heb mensen geportretteerd die ik bewonder, omdat ze goed zijn in wat ze doen', zegt Corbijn. Zo varieert het beroep van de geposeerde van muzikant tot beeldend kunstenaar, schrijver, acteur of model. Allemaal hebben ze in ieder geval één belangrijke karaktereigenschap gemeen: ze geven zich volledig aan wat ze willen maken. 'De intensiteit van het creëren is wat mij boeit in de artiesten'. Tot deze mensen zocht Corbijn toenadering en met zijn verlegen maar betrouwbare uitstraling, wist hij het vertrouwen van ze te winnen. Op deze manier maakte Corbijn op den duur de meest persoonlijke en bezielde foto’s van bekendheden die hem hadden toegelaten tot hun persoonlijke levenssfeer.

De dubbeltentoonstelling

In '1-2-3-4' in het Fotomuseum zijn de iconische bandfoto’s te zien, op ‘fanachtige’ wijze verspreid over de muren. In 'Hollands Deep' in het Gemeentemuseum hangen de persoonlijkere foto's van Corbijn.

Deel dit artikel