Liu Wei is een van de meest rebelse en onconventionele kunstenaars in China. Hij gebruikt voor zijn enorme installaties vaak verrassende materialen.

Eén van zijn beroemdste werken, Don’t Touch is op dit moment in de tentoonstelling ‘A Chinese Journey’ in het Noord Brabants Museum te zien. Het werk van 4,5 meter breed stelt de heilige stad Lhasa -de traditionele hoofdstad van Tibet- voor en is volledig gemaakt van gedroogde runderhuid.

Verstedelijking van China

De kunstwerken van Wei vallen onder het 'cynisch realisme'. Deze stroming, afkomstig uit China, omvat meestal een humoristische en post-ironische kijk op de overgang die de Chinese samenleving heeft doorgemaakt, vanaf de komst van het communisme tot de industrialisatie en modernisering van vandaag. Wei, geboren in Beijing, behandelt in zijn kunst vaak deze sociaal-politieke thema's, zoals de verstedelijking van China. Hij verwerkt de 'megapool' en de corrupte hiërarchische overheid in zijn installaties. In zijn kunst komen thema's als angst, agressie en overmaat vaak terug.

Hondenkluiven

Wat zijn kunst ook bijzonder maakt, is het gebruik van verrassende materialen voor zijn enorme installaties. Hij 'recyclet' graag materialen die hij vindt in de geürbaniseerde omgeving. Wei gebruikt voor zijn kunstwerken vaak letterlijk de materialen waar een stad mee wordt opgebouwd. Zijn werken bestaan uit materialen en voorwerpen die je in het dagelijks leven tegenkomt. Het materiaal dat hij gebruikt heeft voor Don’t Touch is daar het perfecte voorbeeld van, dezelfde runderhuiden worden gebruikt bij de productie van hondenkluiven. Het gebruik van dit specifieke materiaal voor Don't Touch zou op een ironische manier de relatie tussen landschap en architectuur verbeelden.

Volgens Wei zijn we op weg naar een compleet homogene cultuur

Deel dit artikel