In de vierde masterclass kunnen de deelnemers eindelijk hun vaardigheden in de praktijk brengen. Onder begeleiding van Maestro-coach Micha Hamel werken Sharon Elsendoorn, Clous Holleman en Maarten de Gier met pianiste Celia Garcia Garcia aan het stuk Danse Macabre van Camille Saint-Saëns(1835-1921).

'Danse Macabre' is een wals met een geheimzinnig karakter waarin wordt verbeeld hoe steeds meer doden uit hun graven opstaan en met elkaar gaan dansen. De muziek wordt steeds intenser, als nieuwe zielen de dansvloer betreden en inhaken. Ook componist Sibelius (1865-1957) schreef zo'n dodendans: La Valse Triste. Maar hoe gaat een Maestro om met zo'n griezelig stuk?

'Ja, die plukjes zijn heel geheimzinnig!' zegt coach Micha Hamel tegen Sharon. De kandidaten moeten doen alsof er een heel orkest in de zaal zit, in plaats van alleen de pianiste. Dat valt nog niet mee, met al die verschillende karakters die in het stuk ronddansen. 'Violen!' roept hij als Clous zich teveel laat meevoeren. Maarten heeft de slag aardig te pakken en kan alle karakters goed aangeven.

Maestro jurylid Otto Tausk trekt in Het Concertgebouw ook de nodige geheimzinnige gezichten als hij Sibelius' Valse Triste dirigeert. Deze wals hoort bij een treurige scène van het toneelstuk 'Kuolema'. Hierin zit een zoon aan het sterfbed van zijn moeder. Als hij even wegdommelt stapt zij uit bed in een wit gewaad en danst met allerlei onzichtbare figuren. De laatste dans is er een met de dood - in de vorm van haar overleden echtgenoot. Bekijk hoe Tausk de verschillende, levendige karakters aanwijst, tot de dood - de paukenist - letterlijk aanklopt. Dan resten er alleen nog een paar treurige danspassen.

Deel dit artikel