Vier getalenteerde schilders in één familie! De broers Barraud zijn een uniciteit op zich. Maar ook hun werk is zeer de moeite waard. Wars van elke vorm van conformisme creeërden ze hun eigen realistische stijl tijdens het interbellum. 

In Nu te zien! verlaten museumdirecteuren hun eigen museum om een bijzondere tentoonstelling te bezoeken die u gezien moet hebben. Deze week bezoekt Susanne Swarts, directeur van Museum Voorlinden, de tentoonstelling De Broers Barraud in Museum MORE om te kijken welke broer nou eigenlijk het beste is. Bekijk de aflevering hier. 

Bron: Pierre Bohrer
François Barraud - De musici (1921)

Horlogestad

Niet alleen schilders François, Charles, Aurèle en Aimé Barraud waren kunstzinnig. Zus Bluette werd hoedenmaker en broers John en Jean leerden beeldhouwen. Hoe is al deze creativiteit mogelijk in een klein industriestadje dat zich mijlenver van de culturele hoofdsteden bevindt? Eigenlijk is daar een hele logische verklaring voor. La Chaux-de-Fonds stond volledig in het teken van horlogesvervaardiging. Haar productie was over de hele wereld bekend. Een stad van ambacht dus. Maar het stadje trok ook de hoge piefen van de horloge-industrie aan. En deze rijke bourgeoisie was gek op kunst. Er werden grote verzamelingen aangelegd en in 1851 werd Société des Amis des Arts van La Chaux-de-Fonds opgericht. Dit leidde tot een uitzonderlijk kunstklimaat, waar de kinderen Barraud flink van geprofiteerd hebben. 

Retour de l'orde

Aan het begin van de twintigste eeuw ontstonden er veel nieuwe kunststromingen: expressionisme, kubisme, futurisme, etc. Plotseling was er een explosie aan vrijheid en experiment in de kunst. Maar na de Eerste Wereldoorlog werd deze radicale avant-garde door veel kunstenaars weer rigoureus aan de kant geschoven. Na alle verschrikkingen van de oorlog was er een grote behoefte aan orde, rust en houvast, niet aan nieuwe gekkigheid. De waarden uit de klassieke oudheid en Renaissance werden afgestoft en er werd teruggegrepen op vertrouwde stromingen als het classicisme en het realisme. Ook de broers Barraud hielden het bij het veilige realisme. Alleen broer Charles durfde na de dood van oudste broer François een wat lossere penseel te hanteren en zelfs wat kubisme binnen te laten in zijn werk. 

Bron: Tom Lucas
François Barraud - De geheimzinnige vrouw (1931)

De Barrière

De Barrière, zo noemde de broers Barraud zichzelf. Een samentrekking van hun achternaam en het Franse woord 'barreau' (staaf hout of metaal ter afsluiting). En dat is precies wat ze deden, zichzelf afsluiten van de buitenwereld, een barrière vormen tussen hen en de rest. Vooruit, vrouwen en sommige andere familieleden mochten ook bij de kliek, maar verder wilden ze weinig weten van anderen. De broers hadden, zover bekend, geen contact met andere kunstenaars. Wars waren ze van de dedaine kunstwereld met zijn kokette gedoe. 'Ze voelden een diep non-conformisme en nagelden de bourgeoisie aan de schandpaal', is te lezen in de speciale publicatie over de Broers Barraud in opdracht van Museum MORE. Lange tijd lieten ze zich ook niet beïnvloeden door politiek. Ze waren hun eigen eilandje. 

De Broers Barraud is tot en met 12 mei te zien in Museum MORE in Gorssel. Op 19 maart en 26 april worden er speciale lezingen georganiseerd rondom de tentoonstelling. U kunt zich hiervoor op de website van het museum inschrijven. 

Deel dit artikel