Een feestelijk jubileum. Vrolijke mensen, wijn op tafel, rijen glazen, muzikanten die je bijna kunt horen. Maar wat een vreemde achtergrond met al die rechthoekige vormen. En wat zijn dat eigenlijk voor vreemde stoelen? En wat doet dat schilderijtje daar? Ype Koopmans, directeur van Museum MORE, geeft een rondleiding door zijn favoriete werk uit de eigen collectie. Hij koos voor het monumentale schilderij ‘De Zilveren Bruiloft’ van Carel Willink! ‘Het is een werk dat nooit verveelt.’

ype_koopmans_zilverenbruiloft.jpg
Bron: Sylvia Willink / Pictoright 2019
Carel Willink - De Zilveren Bruiloft (1924)
ype_koopmans_zilverenbruiloft.jpg

Bewust chaotisch

Wat gebeurt er veel in dit schilderij dat Willink maakte naar aanleiding van de zilveren bruiloft van zijn ouders! Museumdirecteur Ype Koopmans wijst op alle opmerkelijke details: het kitscherige schilderijtje in het midden dat verwijst naar zijn vader die naast autohandelaar ook amateurschilder was, het huisje rechtsvoor met de opvallend realistische houtnerven, het bloementapijt dat perfect vloekt met het geblokte tafelkleed, de vreemde zuilachtige stoelen. ‘Bewust chaotisch’, noemt Koopmans het. Het werk is een collage van verschillende stijlen met duidelijke inspiratiebronnen. Zoals kubist Fernand Léger, naar wie de zwarte pijp bovenin verwijst. Léger werd ook wel ‘tubist’ genoemd vanwege het veelvuldige gebruik van buis-achtige vormen. 

ype_koopmans_portret.jpg
Bron: Eva Broekema
Ype Koopmans voor Museum MORE
ype_koopmans_portret.jpg

Experimenteren met de ismen

In 1920 trok de twintigjarige Carel Willink niet naar het kunstepicentrum Parijs zoals veel van zijn tijdgenoten, maar naar Berlijn waar hij aan de Staatliche Hochschule en de internationale schilderschool van Hans Baluschek studeerde. Vol ambitie, nieuwsgierigheid en enthousiasme stortte hij zich op elke moderne stroming: expressionisme, kubisme, futurisme, dadaïsme. Met bijna elk ‘isme’ werd geëxperimenteerd. Om de paar doeken probeerde de jonge kunstenaar iets anders uit. ‘Willink wist heel goed in te spelen op de internationale ontwikkelingen in de kunstwereld’, legt de museumdirecteur uit. 

Willinks ontwikkeling

Terug in Nederland schildert hij in 1924 het vrolijke werk ‘De Zilveren Bruiloft’. Het lijkt alsof hij alles wat hij in Berlijn geabsorbeerd heeft in één schilderij heeft willen stoppen. Het lijkt in niks nog op Willinks latere, neorealistische werk dat heel duidelijk één stijl heeft en vaak onheilspellend van karakter is. Koopmans is trots dat ze in Museum MORE zowel het vroege als het late werk aan het publiek kunnen tonen. Het museum in Gorssel heeft de grootste Willink-collectie en er is ten alle tijden een selectie van zijn werk te zien, waaronder natuurlijk ‘De Zilveren Bruiloft’. De diehard-fans kunnen ook nog naar Kasteel Ruurlo, de dependance in de Achterhoek dat volledig gewijd is aan de kunstenaar. 

Lees hier meer over Kasteel Ruurlo!

Geen wonder dus dat Koopmans een schilderij van Willink als favoriet werk koos. Toch is het opvallend dat hij een vroeg werk prefereert boven de iconische realistische werken. ‘Als je de figuren weghaalt, is het eigenlijk een heel abstract werk.’, zegt Koopmans. Hoort het dan wel thuis in een museum dat zich richt op het realisme? ‘Absoluut’, vindt Koopmans. ‘Het hoort bij de ontwikkeling van Carel Willink die we zo graag willen laten zien. Juist die volledigheid is interessant.

Deel dit artikel