David Lynch (1946) kennen we vooral van films als Eraserhead, Wild at Heart, Blue Velvet, Mulholland Drive en de cultserie Twin Peaks. Maar wat niet veel mensen weten is dat hij naast filmmaker ook, en misschien zelfs wel vooral, beeldend kunstenaar is. Het Bonnefantenmuseum maakt met de retrospectief Someone is in my house een einde aan deze onwetendheid. De tentoonstelling toont de uitzonderlijke creativiteit van David Lynch aan de hand van zijn surrealistische kunstwerken.

david_lynch_red_room.jpg
The Red Room uit Twin Peaks in Bonnefantenmuseum
david_lynch_red_room.jpg


Red room

In de ontvangsthal van het Bonnefantenmuseum staat een ronde ruimte omringd door rood velouren gordijnen en de onheilspellende muziek van Twin Peaks klinkt. Glip je tussen de gordijnen door, sta je plots midden in één van de meest karakteristieke decors van Lynch' filmische werk: The Red Room met de onmiskenbare zwart-witte zigzagvloer. Je bevindt je meteen in het unheimische universum van de kunstenaar en die sfeer laat je de rest van de tentoonstelling niet meer los. Bij het zien van Lynch' verontrustende kunst, blijft de dreigende muziek in je hoofd doorspelen. Heerlijk!

blockquote
There is goodness in blue skies and flowers, but another force - a wild pain and decay - also acompanies everything.
David Lynch

Suspense

David Lynch is de koning van de suspense. Zowel in zijn films als in zijn schilderijen dreigt er altijd iets te gaan gebeuren. Hij speelt met dat wat we niet kunnen zien of begrijpen, maar wel kunnen voelen. "I learned that just beneath the surface there's another world, and still different worlds if you dig deeper. I knew it as a kid, but I couldn't find the proof. It was just a feeling. There is goodness in blue skies and flowers, but another force - a wild pain and decay - also acompanies everything". Deze tegenstelling tussen het goede aan de oppervlakte en het slechte dat eronder schuilt is een leidraad in zijn werk. Zo is hij gefascineerd door huizen. Wat speelt zich daarbinnen af? Wat verschuilt zich achter de veilige huiselijkheid? In de fantasie van David Lynch kunnen dat de meest gruwelijke dingen zijn. Zoals een naakte vrouw met een elektrisch mes, naast zich een berg lege pillendoosjes en een chihuahua, die naar haar man schreeuwt: 'Change the Fucking Channel Fuckface'. Ieder huisje heeft z'n kruisje...

david_lynch_fuckface.jpg
David Lynch - Change the Fucking Channel Fuckface (2008)
david_lynch_fuckface.jpg
blockquote
I miss painting when I'm not painting.
David Lynch

Under the surface

Net als voor alle surrealisten zijn nachtmerries, dromen en het onderbewuste grote inspiratiebronnen voor David Lynch. "Ideas are like fish. If you want to catch little fish, you can stay in the shallow water. But if you want to catch the big fish, you’ve got to go deeper. Down deep, the fish are more powerful and more pure. They’re huge and abstract." Het beeldende werk van Lynch verbeeldt deze abstracte 'vissen'. De duistere schilderijen met grove textuur en 'vies' kleurenpalet roepen onderbewuste gevoelens op, zonder dat je hoeft te begrijpen waar het over gaat. 

Onverzadigbare maakdrang

Wat Someone is in my house zo indrukwekkend maakt, is de hoeveelheid. Het lijkt niet op te houden, wanden en vritrinekasten vol, van gigantische werken tot miniatuurtekeningen op opengevouwde luciferdoosjes. Deze laatste en andere kleinere werken maakte hij vooral tijdens filmperiodes tussen het draaien door. Dit is een kunstenaar die altijd en overal wilde creeëren. Die onverzadigbare maakdrang maakt deze tentoonstelling voelbaar. 

Someone is in my house is te zien tot en met 28 april in het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Vergeet niet na afloop langs het museumcafé gaan voor 'damn fine coffee and cherry pie'. 
Cinema Lumiere vertoont de hele tentoonstellingsperiode films van David Lynch en de documentaire 
David Lynch: the art of life. 

Deel dit artikel