Lang leve eenvoud! Terug naar de essentie! De kracht zit in de kern! Met een selectie minimalistische werken wil Museum Voorlinden laten zien dat je met weinig middelen toch een gigantische impact kunt hebben. Less is more toont onder andere werk van onder andere Ai Wei Wei, Jan Schoonhoven, Piero Manzoni en Ann Veronica Janssens. 

In Nu te zien! reizen museumdirecteuren het hele land door om kijkers wekelijks te wijzen op een niet te missen tijdelijke tentoonstelling die op dat moment ergens te zien is. Daarnaast tipt de webredactie ook elke week een tentoonstelling. Deze week is dat Less is more in Museum Voorlinden. 

Minder is het nieuwe zwart

We zien het overal: minderen is booming. Marie Kondo helpt je om je huis te strippen van onnodige spullen, chefs pleiten voor een steeds puurdere keuken en in de modewereld dringt de uitspraak 'Buy less, choose well, make it last' van Vivienne Westwood door tot alle grote modehuizen. Steeds meer mensen mediteren om hun hoofd leeg te maken. Stilte- en natuurretraites worden steeds populairder. We streven naar minder afval, minder plastic, minder vervuiling, minder vliegen. We zoeken naar steeds meer manieren om ons te verzetten tegen de onophoudelijke stroom prikkels die de afgelopen twee decennia exponentieel gegroeid is door internet en smartphones. En op elk vlak is de kern van dat verzet: minder. 

Bron: Museum Voorlinden
Achter: Imi Knoebel - Priceless Pearl (2001)<br>​​​​​​Voor: Ai Weiwei - Bowls of Pearls (2006)

Less is more

Wie ook meedoet met de trend is Museum Voorlinden. Zij wijden een tentoonstelling aan minimalistische kunst met werken die teruggrijpen naar de essentie. Schilderijen die uit één kleur bestaan, een wit doek met één gele streep, een tapijt van deurmatten. Elk werk in de tentoonstelling Less is more verbeeldt met simpele middelen een helder en krachtig concept. Museumbezoek kan soms vermoeiend zijn door de veelheid en alle verschillende boodschappen die om je aandacht vragen. Maar bij Less is more word je eigenlijk steeds rustiger. De gehele verzameling heeft iets lichts, alsof de kunst geen ruimte inneemt, maar juist extra ruimte oplevert. 

Bron: Antoine van Kaam
Olivier Mosset - Patricia's Pillow (1985)

Zwarte knikkers

Hypnotiserend is het kunstwerk Turbulence (2014) van Mona Hatoum. Op de vloer van de zaal liggen zwarte knikkers in verschillende maten binnen een perfecte cirkel. Door de verschillende groottes van de knikkers ontstaat er een golvend oppervlak, waardoor het haast lijkt te borrelen. Het werk heeft een grote aantrekkingskracht, als vanzelf ga je er steeds dichter naartoe, alsof je erin wilt kruipen. Het kunstwerk doet denken aan Afdaling in het ongewisse van Anish Kapoor. Niet alleen in vorm en kleur (het werk bestaat uit een intens zwarte cirkel op de vloer, die de suggestie wekt dat het een oneindig diep gat is), maar ook het effect op de kijker is vergelijkbaar. 

Quartet

Ultiem minimalistisch is de serie abstracte schilderijen van Steven Aalders. Quartet toont vier vierkanten met een rand eromheen. De verschillende kleursamenstellingen van vlak en rand zorgen voor verschillende ervaringen van kleur, diepte en ruimte. Zo veranderen de ogenschijnlijk simpele schilderijen in een niet te doorgronden spel. Wat in eerste instantie volkomen duidelijk is, komt op losse schroeven te zijn als je langer blijft kijken. Is die gele rand wel een rand? Of is het eigenlijk een geel vierkant met daarop een wit vierkant?  

Steven Aalders - Quartet (2012)

Deze en nog 27 andere minimalistische werken zijn nog tot en met november 2019 te zien in Museum Voorlinden. 

Deel dit artikel