EXPOSITIE: DAGELIJKS VAN 23 T/M 27 MAART (gratis)


PANELGESPREK: 24 MAART, 20 UUR (gratis, maar meld je wel even aan

Expositie met Rafael Rozendaal, Tabita Rezaire, Jennifer Chan, Gabriella Torres-Ferrer, Molly Soda e.a.

Heeft technologie toegankelijkheid en inclusie bevorderd binnen de kunst?

Waar musea vroeger alleen in real life bezocht konden worden zijn de mogelijkheden anno 2020 eindeloos; in één muisklik volg je een virtuele tour door het Parijse Louvre en kan je de haren van de verfkwast van Van Gogh tellen door in te zoomen op zijn Starry Night (MoMA, New York). De digitale revolutie heeft niet alleen invloed op de manier waarop musea bezocht en kunstwerken ervaren kunnen worden, veel hedendaagse kunstenaars gebruiken het wereldwijde web als canvas, studio of galerie. Iedereen met een internetaansluiting kan online kunstwerken maken, tentoonstellen, deze bekijken als bezoeker of erover schrijven op social media platforms. Kan je stellen dat technologie inclusiviteit en toegankelijkheid heeft bevorderd binnen de kunst?

De tentoonstelling 'ART FWRD: Access for All?' is van 23 tot en met 27 Maart te zien is bij VondelCS en is inhoudelijk samengesteld door zelfstandig curator Manique Hendricks. Hier maak je kennis met werk van kunstenaars die gebruik maken van de mogelijkheden van het internet om hun werk te vervaardigen en tonen op een manier waarop het toegankelijk is voor iedereen ter wereld met een internetconnectie. Zo is het videowerk Equality van Jennifer Chan gratis te bekijken op YouTube en maakt Rafaël Rozendaal kunstwerken in de vorm van websites die gekocht kunnen worden door musea en verzamelaars maar altijd online en toegankelijk moeten blijven na aankoop. Gabriella Torres-Ferrer startte een participatief online project waarbij mensen kunnen bijdragen aan nieuwe ideeën over anti monumenten en Tabita Rezaire vervlecht thema’s rondom ICT (information and communication technologies) met de communicatie van haar voorouders, Afrikaanse waarzeggerij en informatiesystemen in haar videowerk Premium Connect, dat tevens gratis te zien is op Vimeo.

Tijdens de discussieavond met panelgesprek op dinsdag 24 maart zal ingegaan worden op de mogelijkheden die maatschappelijke veranderingen hand in hand met nieuwe technologieën zullen en kunnen hebben op toegankelijkheid en inclusiviteit in de kunstwereld. Panelgesprek staat onder leiding van Stephanie Afrifa met Sanneke Huisman (zelfstandig curator & criticus, LIMA). Rafaël Rozendaal (deelnemende kunstenaar), Shirin Mirachor (mede oprichter New Radicalism, artistiek directeur MONO), Narges Mohammadi (mede oprichter New Radicalism, kunstenaar) & Manique Hendricks (curator ART FWRD: Access for all?)

Deze editie van ART FWRD is mede mogelijk gemaakt door AFK en Stimuleringsfonds voor de creative industrie en wordt ondersteund door LIMA, hét Nederlandse platform voor media art, new technologies en digitale cultuur en New Radicalism: digital art and culture festival. 

Reserveer gratis een plek bij het panelgesprek via Eventbrite!

Hou het Facebook-evenement in de gaten voor updates!

Kunstenaars en werken

Rafaël Rozendaal, Fear of Choice, 2019. Website.
Voor Rafaël Rozendaal is het internet zowel zijn canvas als tentoonstellingsruimte. Sinds 2000 maakt hij kunstwerken in de vorm van websites. Elk kunstwerk heeft een unieke domeinnaam en bestaat uit een enkele pagina met één eenvoudige interactie of een continue, zelf genererende stroom aan vormen. Zijn kunstwerken blijven altijd online toegankelijk, zelfs nadat ze zijn aangekocht door musea of verzamelaars. De vaak felgekleurde, soms grappige of poëtische websites worden jaarlijks bekeken door ruim 50 miljoen online bezoekers.

De Nederlands-Braziliaanse Rafaël Rozendaal (1980, Nederland) woont en werkt in New York. Veel van zijn werken zijn online te bekijken, maar zijn werk is ook internationaal tentoongesteld, onder meer in het New Museum, New York; op Times Square in New York; Towada Art Center; Kunstverein Frankfurt; Hammer Museum Los Angeles en het Stedelijk Museum Amsterdam. Rozendaal is de oprichter van het tentoonstellingsconcept Bring Your Own Beamer (BYOB), een avond waarbij kunstenaars hun eigen projectoren meenemen om hun werk te tonen.


Tabita Rezaire, Premium Connect, 2017. Video, 13’14”.
Tabita Rezaire is in Premium Connect op zoek naar de plek waar het virtuele en technologische de organische, spirituele wereld elkaar raken. In de video zijn geest, lichaam en apparaat met elkaar verbonden en kunnen spirituele verbindingen communicatienetwerken vormen dankzij de-koloniale technologieën. Vanuit het perspectief van Afrikaanse kennis, cultuur en spiritualiteit schetst de kunstenaar een beeld van hedendaagse informatietechnologie. De natuur communiceert al eeuwenlang dankzij complexe netwerken; bijvoorbeeld in ondergrondse funghi (paddestoelen) netwerken (ook wel the Wood Wide Web) waar individuele planten water, mineralen en andere voedingsstoffen met elkaar uitwisselen. Rezaire vraagt zich af hoe we biologische systemen kunnen gebruiken om het technologische proces van informatie, controle en bestuur te voeden?

Tabita Rezaire (1989, Frankrijk) is gevestigd in Cayenne, Frans-Guyana. Haar multidimensionale praktijken zien netwerk wetenschappen - organisch, elektronisch en spiritueel - als helende technologieën om de verschuiving naar bewustzijn te dienen. Rezaire’s werken zijn internationaal tentoongesteld, onder meer in Centre Pompidou, Parijs; MoMA, New York; New Museum, New York; Gropius Bau, Berlijn en Tate Modern in Londen.

Molly Soda, Exile in Camville, 2017. Video, 9’14”.
Exile in Camville toont 20 verschillende beelden van Molly Soda. Ze filmt zichzelf terwijl ze opbed ligt, op haar telefoon zit, uitbundig zingt, haar haar doet en danst in de intieme setting van haar eigen slaapkamer verlicht in rood, roze en blauw. Met deze webcam performances van alledaagse activiteiten speelt Soda in op performativiteit online en de spanning tussen de manier waarop we online worden gezien en online identiteit. 

Digitaal kunstenaar en internetpersoonlijkheid Molly Soda (1989, Puerto Rico) is vooral bekend dankzij het social media platform Tumblr waar ze webcam performances en GIFjes met haar volgers deelt. Thema’s als internet esthetiek, feminisme, identiteit en ‘bed room culture’ staan centraal in haar werk. Veel van Soda’s video’s zijn nog altijd online voor iedereen te zien op Vimeo.


Jennifer Chan, Equality, 2015. Video, 14’51”.
Het videowerk Equality van Jennifer Chan is voor iedereen gratis te zien op YouTube. In de bijna 15 minuten durende video zie je ijsschotsen afbreken in de zee, mensen in pak vergaderen en wisselen vrolijke reclame’s zich in hoog tempo af met filmpjes van dieren, stukjes uit de apocalyptische film The Day After Tomorrow en gevonden online beelden. Chan richt zich in Equality op de belofte van geluk, gelijkheid en blijdschap die vaak terugkomt in de media. Door verschillende beelden met elkaar te mixen wil ze universele vragen oproepen op over empathie, onze relatie met de natuur, liefde, lijden, werk, en gelijkheid. 

Voor Jennifer Chan is het internet zowel het platform als de bron om video’s te maken als sociaal commentaar op seks, liefde, verlangen, gelijkheid, rijkdom en andere idealen die in het echte leven niet altijd gerealiseerd kunnen worden. Ze werkt als media kunstenaar, curator en programmeur en is gevestigd in Toronto, Ontario. Chan staat vooral bekend om haar internet en popcultuur esthetiek die ze vermengt in haar vaak kritische werken die hun oorsprong vinden in haar betrokkenheid rondom QTWOC (queer/trans/women of colour)/intersectioneel feminisme op het internet.


Gabriella Torres-Ferrer, Monumenta, 2018. Website.
Sinds de oudheid worden monumenten door autoriteiten gebruikt om collectief geheugen te construeren in de openbare ruimte. Deze monumenten zijn vaak een afspiegeling van bepaalde nationale en politieke identiteiten. Monumenta is een participatieve website gewijd aan het hedendaagse anti-monument. Gabriella Torres-Ferrer kwam op het idee voor Monumenta als reactie op het idee van de regering van Puerto Rico om een monument te maken voor de slachtoffers van de orkaan Maria, wat meer te wijten viel aan de nalatigheid van de regering dan aan de natuurramp zelf. De kunstenaar vindt het belangrijk om bepaalde politieke agenda’s en het concept van culturele identiteit en collectief geheugen bloot te leggen en het proces hiervan in twijfel te trekken. Op www.monumenta.co kan iedereen een voorstel indienen voor een nieuw monument. Welke andere figuren, verhalen en identiteiten zouden vandaag de dag een monument moeten krijgen? 

Multimedia kunstenaar Gabriella Torres-Ferrer (1987, Puerto Rico) woont en werkt in Barcelona en San Juan. Hun werk is onder meer tentoongesteld in het Whitney Museum of American Art in New York, El Museo del Barrio en online in The Wrong New Digital Art Biennale.

Deel dit artikel