Vijf jaar lang is het huis van onze democratie, het Binnenhof, afgesloten van de buitenwereld. Maar niet voor iedereen! Splinter Chabot volgt in Ondertussen aan de Hofvijver gedurende de renovatie de ontwikkelingen op de voet. Elke muur, elke dakpan, elk gebouw is een verhaal op zich; politiek, historisch en bouwkundig.

Binnenhof gaat op slot

Een belangrijke stap in het renovatieproces: Het Binnenhof gaat dicht voor publiek. De voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer voltrekken het ritueel. Voor het eerst sinds mensenheugenis is de doorgang door het Binnenhof gesloten en kun je ministers en Kamerleden hier niet meer in het wild zien. De Stadhouderspoort staat symbool voor het open karakter van het hart van onze democratie. Ooit kreeg je een boete als je als gewone man door de Stadhouderpoort liep. Begin 19e eeuw liep er een trambaan, van de ene naar de andere poort. Bij de opkomst van de auto werd het een doorgaande weg, waarbij rond de fontein zelfs een parkeerplaats was gemaakt. Diezelfde fontein is nu van het Binnenhof weggehaald. Het met koper beslagen beeldhouwwerk was de laatste maanden al aangetast en gaat nu naar het depot voor een opknapbeurt.

Terwijl de hekken rondom het Binnenhof worden geplaatst is het tijd om met een aantal prominenten nog één keer naar de plek te gaan, waar ze als volksvertegenwoordiger debatteerden, onderhandelden en overlegden. Hans Wiegel ziet de oude Tweede Kamerzaal graag weer in ere hersteld. Hij roemt de felheid van het debat en het respect dat je destijds had na de vergaderingen, ook voor je grootste politieke vijand. De klassiek-Engelse opbouw, waarbij links en rechts tegenover elkaar zaten vond hij altijd erg belangrijk. Jeltje van Nieuwenhoven vindt hem hopeloos nostalgisch. In de tijd dat de oude zaal in gebruik was, was politiek een mannenzaak. “Als je als vrouw naar de WC moest, kon je eerst een kwartier lopen voor je het eerste damestoilet tegenkwam.” Op zoek naar bewijs verdwaalt ze in de talrijke gangen van het oude gebouw.

blockquote
Waar elders in Europa kun je de premier op de fiets tegenkomen?
Rijksbouwmeester Francesco Veenstra

Open karakter

Wiegel wil graag nog een keer het torentje zien, nu het nog in gebruik is. Hij was de laatste niet-premier, die het torentje als werkkamer had. “Rutte mag zijn bureau wel eens opruimen”, zegt de VVD-prominent met een knipoog. De nieuwe rijksbouwmeester vindt het torentje symbool voor het open karakter van de democratie. “Waar elders in Europa kun je de premier op de fiets tegenkomen?” Belangrijk voor de manier waarop we hier samenleven, stelt hij.

Dat open karakter kreeg twintig jaar geleden een forse dreun, na de moord op Pim Fortuyn. Enkele honderden demonstranten drongen zich op tot aan de ramen van het pand Koloniën, waar Jeltje van Nieuwenhoven zich verschool. “We mochten van de politie niet te dicht bij de ramen komen, ik vond het heel intimiderend”, aldus de oud-kamervoorzitter. Na de moord op Fortuyn en de rellen in Den Haag is de beveiliging op het Binnenhof behoorlijk opgeschroefd, merkt ook politiek journalist Frits Wester. “Ook in dat opzicht heeft zijn politieke optreden behoorlijk wat stof doen oplaaien”.

De laatste bewoners

Splinter gaat ook op bezoek bij de laatste bewoners van het Binnenhof. Er woonden tot helemaal niet zo lang geleden mensen aan de kant van de Eerste Kamer. Terwijl er gestemd werd over belangrijke zaken, hing de vrouw des huizes de schone was uit het raam. De renovatie van het Binnenhof gaat na het sluiten van de hekken dan toch echt van start. De hekken staan, er is een veiligheidsprotocol en veel goede zin bij de bouwers.

Ondertussen aan de Hofvijver terugkijken op NPO Start.
Deel dit artikel