Armando: Door de ogen van een vriend
MUZE's Robin Bosch neemt je elke editie mee naar een tentoonstelling in een lokale schatkamer. Deze keer: Museum van Bommel van Dam in Venlo.
Maarten en Reina van Bommel-van Dam waren een Amsterdams verzamelaarsechtpaar met een diepe liefde voor kuns en een enorme collectie naoorlogse werken. Het echtpaar ging op zoek naar een gemeente dat hun kunst kon onderbrengen. Die gemeente werd Venlo en het echtpaar schonk 1100 kunstwerken die de basis vormden voor het eerste museum voor moderne kunst in Limburg: Museum van Bommel van Dam.
De focus van de collectie van het museum ligt op naoorlogse kunst en is ontzettend divers. Van Shinkichi Tajiri en Jan Schoonhoven tot Kitty Maria en Armando. De werken van de laatst genoemde zijn nu verenigd in de tentoonstelling 'Armando: door de ogen van een vriend'. De expositie toont klassiekers en nooit eerder tentoongestelde werken van een van de grootste naoorlogse kunstenaars van Nederland. Er is van alles te zien: van tekeningen en schilderijen tot sculpturen en bewegend beeld.
Armando: door de ogen van een vriend in Museum van Bommel van Dam
De rode draad door de tentoonstelling is de persoonlijke correspondentie tussen Armando en zijn beste vriend, filmmaker Cherry Duyns. Veel van Armando's werlen voelen en ogen misschien zwaar, maar wanneer je door de ogen van hun vriendschap kijkt, ontvouwt zich een nieuwe blik op zijn oeuvre.
Schuldige Landschaft
Armando - Schuldige Landschaft (1987)
Armando bracht zijn tienerjaren door vlak bij Kamp Amersfoort. Daar maakte hij de gruweldaden van de Duitse bezetter van dichtbij mee. Dat inspireerde hem tot de term 'schuldig landschap'. Een gebied dat alles heeft gezien, laten gebeuren en onverstoord doorgroeide. Door het werk kan je je afvragen: wat heeft Armando gezien? Het lijkt een traumaverwerking. Tegelijkertijd is het schilderij een gespreksstarter en een manier om de Tweede Wereldoorlog in ons geheugen te houden.
Fahne
Armando - Fahne (1988)
De wapperende vlag van een totalitair regime is voelbaar in dit werk. Armando schreef eens: 'Wat blijft mij anders over dan wanhopig vlaggen te schilderen. Onmacht? Verregaande identificatie? De waaiende nacht? Of toch juist de macht, dat kan ook. Macht. Ze wapperen. Soms met een hoge rug van kwaadheid. Vlaggen lijken soms op bijlen, dat ben ik te weten gekomen.'
De hand van de kunstenaar is prachtig aanwezig door de rode handtekening. Je ziet echt hoe hij zijn naam er met de hand heeft opgezet. Daardoor voelt het op een gekke manier als een ontzettend persoonlijk werk.
Word kunstlid van AVROTROS en ontvang ledenmagazine MUZE 4 x per jaar
Dit artikel is een verkorte versie van een artikel in MUZE. Dit is het kunstmagazine van AVROTROS speciaal voor leden. Lees je graag dit soort artikelen? Blijf je ook graag op de hoogte van de nieuwste tentoonstellingen en spraakmakende jonge makers? Word dan kunstlid van AVROTROS en ontvang magazine MUZE vier keer per jaar bij je thuis.