Hoe gaat het nu met Marcel, Roan en Pieter uit Ik Vertrek? 'Trots dat we dit met z’n drieën hebben gemaakt'

Update Marcel en Roan | 2026

'Ons eerste seizoen, in het voorjaar van 2025, is goed bevallen. Onze eerste gasten hadden natuurlijk net die kamer geboekt die we als derde gingen renoveren, dus in echte Ik Vertrek-traditie was het de laatste dagen nog flink doorwerken om alles op tijd klaar te krijgen.

Naast veel Nederlandse gasten weten ook Fransen, Spanjaarden, Duitsers, Zwitsers en zelfs meerdere gasten uit Australië ons te vinden. En met een waardering van 9.2 en 5 sterren online zijn we enorm trots op wat we neer hebben weten te zetten. 

Het is altijd spannend wie je over de vloer krijgt, want het is toch in je eigen huis. Dat is in het begin best even wennen, maar gelukkig zijn onze gasten erg aardig en volgen er vaak leuke, interessante en verrassende gesprekken bij een kop koffie of een wijntje. Dit jaar hebben we ook al terugkerende gasten. Dat voelt helemaal bijzonder. 

Hard geklust

Sinds de opnames van anderhalf jaar geleden hebben we niet stilgezeten. Naast de Delfts Blauwe kamer uit de uitzending hebben we inmiddels ook de Art Nouveau-kamer en de Botanische suite gereed.

Uiteindelijk moeten er drie kamers en twee suites komen, maar voorlopig houden we het hierbij en concentreren we ons op de publieke ruimtes.

Op de begane grond is de muzieksalon inmiddels klaar. Deze ruimte fungeert nu ook als ontbijt- en dinerzaal. We hebben onze keuken grondig verbouwd, zodat we naast het dagelijkse ontbijt ook regelmatig avondeten kunnen aanbieden.

Als de eetkamer eind 2026 klaar is, willen we in de muzieksalon een klein kerkorgel en de piano plaatsen die we van de echtgenote van een overleden vriend hebben gekregen. De eetkamer maken we goud met rood, gebaseerd op het wapen van Arbérats, het dorp waar we wonen. De stoffen voor de wand zijn al gekocht en de verf staat klaar.

Hoewel onze gasten goed ter been zijn, hebben we besloten een lift te plaatsen, omdat de kamers zich op de tweede verdieping bevinden. En net op tijd voor de zomer hebben we ook het zwembad afgerond. Bij veel van onze werkzaamheden kregen we de deskundige hulp van Pieter, die ons nog steeds met raad en daad terzijde staat.

Bruiloften en toekomstdromen

Naast de boekingen voor de chambre d'hôtes hebben we ook diverse aanvragen gekregen voor bruiloften. In augustus 2025 vierden de eerste gasten zelfs al hun huwelijk op het château. Daarom willen we de verbouwing van het paviljoen en het sportgebouw meer op deze doelgroep richten. Het sportgebouw moet uiteindelijk een feestzaal voor ruim 300 personen worden en in het paviljoen komen onder meer ruimte voor de cateraar, sanitaire voorzieningen en enkele gastenkamers. Het bruidspaar hoort natuurlijk in de bruidssuite in het château.

In het winterseizoen gaan we de lambrisering in het trappenhuis plaatsen, het trappenhuis verder opknappen, nieuwe tegels op het terras leggen en de foyer opknappen. We hoeven ons niet te vervelen.

Even opladen

Naast al het klussen is er gelukkig ook tijd voor ontspanning. Niet alleen tripjes naar de bouwmarkt, maar ook voor een trip naar het strand in Biarritz en tapas eten in het Spaanse San Sébastian maken we tijd. 

Dat doen we meestal met zijn tweeën (Pieter zit liever op de graafmachine dan aan het strand) of samen met vrienden die we de afgelopen jaren hebben ontmoet. Dankzij de uitzending hebben we snel een aantal Nederlanders leren kennen hier uit de regio. Maar ook Fransen, Engelsen en Amerikanen mogen we tot onze vriendenkring rekenen.

Ook na drie jaar hebben we geen spijt van onze stap en genieten we nog steeds dagelijks van onze keuze. Natuurlijk is het ook vaak gewoon hard werken, sjouwen, schoonmaken, lange dagen en alles wat bij zo’n project komt kijken. Maar als je dan toch hard werkt, waar beter dan samen onder de Franse zon?!'

Update Marcel en Roan | 2024

Met de eerste gasten hebben we vooral kunnen oefenen met allerlei praktische zaken, zoals het ontbijt en het ontvangen van feedback over de kamers. Het was fantastisch om na anderhalf jaar klussen te horen dat mensen echt hebben genoten van hun verblijf en onze gastvrijheid.

Het gaf ons een enorme boost toen we hoorden dat zelfs de kleinste details – ja, ook de haakjes – goed in de smaak vielen! Dat motiveert ons om door te gaan met de rest van de kamers. Daarom hebben we besloten om pas op 1 april 2025 officieel open te gaan, zodat we de tijd hebben om onze droom verder uit te bouwen.

Wat is er inmiddels gedaan?

Half oktober namen we afscheid van de crew van Ik Vertrek. Het was voor ons een bijzondere en ontzettend leuke ervaring om hen een paar dagen over de vloer te hebben. Sinds de laatste draaidag – die we afsloten met onze eerste gasten – is er al veel gebeurd.

De Botanische Kamer heeft inmiddels een prachtige houten vloer, nieuw behang en stoffen wandafwerking. Ook de gordijnen hangen er piekfijn bij. 

Pieter heeft zich volledig gestort op de Art Nouveau Kamer. Daar is de badkamer ruimer gemaakt, de muren en het plafond zijn hersteld en gestuct, en de ramen hebben een frisse verflaag gekregen. 

In de keuken hebben we afscheid genomen van oude, niet-bruikbare apparatuur zoals het fornuis. Daarnaast zijn we officieel ingeschreven bij de Kamer van Koophandel.

Als we openen, willen we minimaal drie kamers klaar hebben en een aantal sfeervolle gezamenlijke ruimtes, zodat onze gasten écht van het château kunnen genieten.

La douce France

Het leven in Frankrijk bevalt ons nog steeds uitstekend. We leren steeds meer mensen kennen, voelen ons steeds meer thuis, en ons Frans gaat met sprongen vooruit. Zelfs bellen met instanties is niet meer iets waar we zenuwachtig van worden – al blijft het soms een uitdaging om bij te houden hoe snel ze praten.

Tussen het klussen door maken we ook tijd vrij om te genieten. Pieter door na de lunch even in de hangmat van de zon te genieten (gelukkig schijnt die nog steeds lekker).

Marcel en Roan door de bezoeken aan de bouwmarkt af te sluiten met een drankje op een terras. Die balans houdt ons energiek.

Is het wennen in Frankrijk?

Aangezien we nooit eerder in Frankrijk op vakantie zijn geweest, is het wel even wennen. Winkels die tussen de middag dicht zijn (al kennen we dat van Spanje), nieuwe nationale feestdagen, leidingen en koppelstukken met afwijkende maten en onverwachte bezoekjes van de Burgemeester. 

Eurovisie Songfestival

Ook de relatie met onze buurman - en zijn koeien is goed. Het is vooral bijzonder hoe aardig en hartelijk de mensen hier zijn. Eén ding missen we wel: het Eurovisie Songfestival leeft hier totaal niet. Daarom organiseren we in mei voor onze gasten een speciale Eurovisie-week met een quiz en karaoke.  

Le chat Eau

De eerste maanden misten we vooral onze dieren om ons heen. Ze maken toch deel uit van ons gezin, maar we moesten hun verzorging even overlaten aan vrienden in Nederland. Gelukkig zijn kater Erwin en hond Delta inmiddels helemaal gewend in Frankrijk. 

Onlangs hebben we zelfs een nieuwe aanwinst gekregen: een adoptiekat die spontaan bij ons kwam wonen. We hebben haar Eau genoemd (le chat Eau). Hoewel zij en Erwin nog niet de beste vrienden zijn, lijkt ze zich hier prima thuis te voelen.

Switch met Nederland

Het meeste missen we onze vrienden en familie. Gelukkig hebben we de afgelopen tijd veel bezoek gehad, wat het klussen soms vertraagde, maar absoluut de moeite waard was. De vrienden die we nog niet hebben gezien, hopen we weer te ontmoeten als we zelf een keer teruggaan naar Nederland.

Marcel’s vader vindt het nog steeds lastig dat we zo ver weg wonen. We proberen dat te compenseren met regelmatige videogesprekken en extra bezoekjes zodra we in Nederland zijn. Dan zit onze agenda altijd bomvol met etentjes, theaterbezoeken en het inslaan van producten die we hier niet kunnen krijgen.

Over vijf jaar

De komende jaren hebben we nog genoeg plannen. Het zwembad, een lift, een salon de thé, de zolder en een paviljoen voor gîtes... Er is nog genoeg te doen! 

Over vijf jaar hopen we hier nog steeds te wonen, met een gezellige B&B, misschien wat bruiloften, en vooral veel leuke gasten.

Marcel, Roan en Pieter