Ik Vertrek XL – afl. 4: Bouwen mag nog niet, maar slopen wél - geduld op in Frankrijk en Oostenrijk

Uitzending: vrijdag 16 januari 2026 om 20.30 uur op NPO 1 (vooruitkijken op NPO Start)

Frankrijk: elke dag samen is ook…veel

In Frankrijk wonen en klussen ze dicht op elkaar. En dat is 100% intenser dan je vooraf denkt. Elke dag samen zijn klinkt gezellig, maar in de praktijk schuurt het ook. Ze laten daarom het plan los om alles samen te doen, zodat iedereen af en toe privacy heeft.

Toch zit de grootste druk niet alleen in de onderlinge sfeer. Het wachten op de vergunning vreet aan iedereen. Hun geduld raakt op.

Wachten op groen licht

Het gezelschap moet voor de verbouwing een vergunning hebben, en daarbij kijkt de Omgevingsdienst mee. Die bepaalt onder andere het gebruik van kleuren en materialen. De aanvraag is al twee keer afgewezen. Tammy vat het nuchter samen: “Je hebt het niet, tot je het echt hebt en dan heb je het.”

Bouwen mag nog niet, maar slopen wél. Dus steken ze daar hun energie in. Het dak gaat eraf en ze pakken klussen op die alvast kunnen, zoals het maken van een trap.

Zelf doen, omdat niemand anders komt

Als de vergunning uiteindelijk rondkomt, blijkt er nog een probleem: goede werklui zijn amper te vinden. Dus pakken ze het werk zelf op. Dat geeft energie, maar het is ook zwaar. Tien maanden wachten en dan nóg geen hulp kunnen krijgen, dat is frustrerend.

Ondertussen blijft de plek waar de camping moet komen voorlopig een drassige bende. Eerst moet het land gedraineerd worden, pas daarna kan het echt klaar worden gemaakt.

De kinderen aarden niet  

Tussen alle klusdrukte door speelt er iets wat misschien nog zwaarder weegt: de kinderen vinden hun draai nog niet. Dat zet Tammy en Mike aan het denken. Hoe lang kun je doorgaan, als je merkt dat niet iedereen zich goed voelt?

Oostenrijk: gezinsuitbreiding én afscheid

In Oostenrijk wordt het gezelschap groter: Isabella en Gerrit krijgen een dochter, Juliette Roos. Isabella knapt op en voelt zich weer haar oude zelf. Ze wil door, ze wil tempo. En dat is hard nodig, want het plan om appartementen te bouwen komt maar langzaam op gang.

Tegelijk is er verdriet in de groep. Piet is aan zijn been geopereerd en de relatie met Margriet loopt stuk. Daarmee verdwijnt Piet uit beeld.

Het wachten duurt te lang

Ook hier is het papierwerk een rem. De architect schiet niet op en Isabella ergert zich eraan. Alles duurt lang, en als Isabella iets niet heeft, is het geduld. Ze zou het liefst zelf aan de slag gaan: “Schiet toch op man,” is de gedachte.

Het vocht trekt weg  

Het is zomer 2024 als de familie weer naar Oostenrijk gaat om te klussen. De drainage die eerder is aangelegd, doet eindelijk zijn werk: het vocht trekt uit de muren. Dat geeft vertrouwen.

Het besluit wordt genomen: het huis blijft staan. Wel wordt het bestaande pand uitgebouwd en komt er daarnaast een extra gebouw met gastenappartementen.

Nog geen vergunning, wél slopen

Maar de vergunning is nog steeds niet rond. Alleen: rustig afwachten doen ze niet. Ze halen zelf deuren en kozijnen eruit en ook hier gaat het dak eraf. Het is hun manier om grip te houden: als bouwen nog niet mag, dan slopen ze alvast door.

De volgende uitzendingen zie je op NPO 1 rond 20.30 uur:

• Vrijdag 23 januari – Een eigen huis in de stal (5)
• Vrijdag 30 januari – Fundament voor de toekomst (6)