Hoe gaat het nu met de vrienden in Frankrijk uit Ik Vertrek XL: Zijn ze nog steeds better together?
Twee jaar geleden vertrokken Harry en Peter samen met vrienden Mike, Tammy en kinderen Gavin en Ziva naar Frankrijk. Ze kochten een vervallen boerderij, en groeiden uit tot echte bouwvakkers, met vallen en opstaan.
Nu fase één klaar is, maken ze de balans op: wat heeft Frankrijk ze gebracht, en hoe gaat het nu?
Let op: dit hoort bij uitzending 30 januari 2026
Van puinhoop naar thuis
Toen we begonnen, was het vooral één grote klus. Een boerderij die je eigenlijk nog niet 'huis' kon noemen. Maar stap voor stap kwam er structuur in de chaos. Zoals Tammy zegt: 'Je kan alleen door je ervaring komen om door je ervaring te gaan.'
En die ervaring hebben we gekregen. Samen. Met ons motto als vaste anker: Better together.
Het woonhuis van Harry en Peter
Er is in twee jaar tijd veel veranderd. Het grootste nieuws: het woonhuis van Harry en Peter is klaar. Fase één van ons grote plan is daarmee afgerond. Het voelt steeds meer als ons eigen plekje. En dat is precies wat we wilden: eerst een stevige basis, daarna verder bouwen aan onze droom.
Zwemvijver, drainage en parkeren
We hebben niet stilgezeten. Integendeel. We hebben een zwemvijver aangelegd waar we nu al van genieten. We legden drainage rondom de huizen aan, plaatsten een dakgoot, en maakten een vaste parkeerplaats. Dat is echt een uitkomst.
Ook onze moestuin draait volop. We oogsten veel en eten zelfs in de winter nog van eigen aardappelen, bieten, wortels, kool en uien. Vers eten uit eigen tuin, buiten leven: dát is het Frankrijk waar we op hoopten.
Fase 2: huis Mike en Tammy
Nu zijn we begonnen aan de volgende stap: het huis van Mike en Tammy. We verhoogden eerst de deuropening en maakten nieuwe raamopeningen. Meer licht, meer ruimte, meer toekomst. Binnen hebben we flink gesloopt en opgeruimd.
Het volgende grote project is het dak. Daarvoor zijn we afhankelijk van een aannemer, want een deel van de houten balken moet vervangen worden en dat is buiten onze kennis. Hopelijk kan dat de komende maanden gebeuren.
Ondertussen werken we door aan de voorbereidingen voor de B&B en de camping.
Meerjarenplan:
Het plan blijft groot, maar het begin is er. Op onze planning staan nog:
de camping
de woning van Mike, Tammy en de kinderen
de B&B-kamers
Nu fase één rond is, is het ook tijd om terug te kijken. Niet om te balen, maar om te leren. We kunnen altijd denken dat sommige dingen anders hadden gekund, maar daar schieten we weinig mee op. We namen steeds de beste beslissingen met de kennis van toen.
Natuurlijk zou alles sneller of goedkoper mogen, maar we kozen bewust voor Frankrijk, wetend dat hier veel met de Franse slag gaat. Ons budget is niet veel veranderd en we zijn blij dat we genoeg hebben om het project af te maken.
Wennen aan het Franse ritme
Het Franse leven bevalt ons heel goed. Alleen: écht tot rust komen lukt nog niet helemaal. Daar is simpelweg te veel voor te doen. En Frankrijk vraagt soms om extra geduld.
E-mails blijven langer liggen, offertes duren, en teruggebeld worden kan dagen kosten. Winkels dicht tijdens de lunch, op zondag niet even snel naar de bouwmarkt zonder openingstijden te checken… en 'op tijd' betekent hier soms een halfuur later. Geduld is hier echt een schone zaak!
Gavin en Ziva: steeds meer thuis
Met Gavin gaat het heel goed. Op school gaat het prima; hij zit nu in de vierde klas en het gaat steeds beter met de taal. Hij koos voor de theaterclub en gaat daar elke week met veel plezier heen. Ook de artclub vindt hij geweldig: hij is super creatief bezig. En hij had een mooi seizoen met zijn brocante-karretje. In het voorjaar gaat de kar weer open, met een paar nieuwe leuke items. Het speuren naar mooie vondsten blijft zijn favoriete bezigheid.
Ziva krijgt complimenten van haar juf over haar Frans lezen, praten en schrijven. Ze zit nu in CM2 en doet het goed. Ook zij zit in de theaterclub en vindt dat leuk. Daarnaast volgt ze paardrijles bij een manege, samen met een groep Franse kinderen. Een van die kinderen zit zelfs bij haar in de klas, dat is extra gezellig.
Trots, dankbaar en niet meer terug
Als we terugkijken, voelen we vooral trots. 'Het is een mooie ervaring wat we met z’n vieren doorstaan hebben,' zeggen we tegen elkaar. En we merken het elke dag: Frankrijk heeft ons gebracht wat we hoopten. We willen niet meer terug.
Mike zegt het zo: 'De toekomst zie ik zonnig in voor ons. Meer kunnen genieten van onze droom. We hebben vertrouwen dat we echt iets te bieden hebben.'
Over vijf jaar: gesetteld en gasten
Over vijf jaar zien we onszelf hier helemaal gesetteld. Mike en Tammy wonen dan lekker in hun huis met prachtig uitzicht. De tuin staat vol met lekker eten, kippen en misschien zelfs varkens. De B&B en camping draaien, we ontvangen gasten en we genieten van het Franse leven.
Gavin is dan klaar met school, runt zijn brocante-winkeltje, heeft hopelijk zijn rijbewijs en geniet van alles wat Frankrijk te bieden heeft. Ziva zit dan nog op school, rijdt paard, doet aan theater en brengt veel tijd door met haar vrienden en de dieren.
En wij? Wij gaan door. Samen. Better together.